Arigo Saki
Arigo Saki tj. Aleksandar Karadžić je rodjen 02.04.1970 u Zemunu. Detinjstvo provodi na Novom Beogradu, zavlačeći se po budžacima oko Fontane i novobeogradske opštine. Pošto kao u svakom normalnom (socijalističkom) društvu roditelji dobijaju stan, biva nasilno i protiv svoje volje preseljen u naselje u neposrednoj blizini Marinkove Bare koje se zvalo a i danas se zove Medaković.
Uskoro polazi u OŠ "Branislav Nušić", poznatu kao rasadnik glavnih glumaca jednog dokumentarnog filma o kriminalu koji je promenio Srbiju. U takvoj sredini ubrzo se ističe uglavnom po sportskim aktivnostima, a kao kruna primerenog vladanja i odličnog uspeha, dolazi i zvanje predsednika omladinske zajednice ili možda se to nekako drugačije zvalo, u svakom slučaju zvučalo je ozbiljno.
Srednjoškolski dani počinju u XI Beogradskoj Gimnaziji gde shvata da odlikaši ne prolaze baš uvek najbolje kod suprotnog pola, te svu svoju aktivnost usmerava ka gitari kako bi se uvukao u ženske redove. Takvo delovanje je urodilo plodom, tako da je školovanje nastavio u haremu II Beogradske gimnazije poznatoj po ekstremno nesrazmerno žensko : muškom odnosu = 95% : 5%, uživajući u svim blagodetima muške jedinke. Paralelno usavršava muzičko umeće koje će ga uskoro osloboditi muka vojničkog života koji provodi u Tuzli, uglavnom razvlačeći se po domu JNA i sviruckajući prigodne svečanosti za vojsku i civile, gde upoznaje Sašu Babića - Saleta Šofera sa kojim zajedno svira u vojnom orkestru. Po odsluženju vojnog roka, upisuje Pravni Fakultet u Beogradu, koji ne završava zbog objektivnih okolnosti i uglavnom subjektivnih slabosti, ali zato počinje sa intezivnom muzičkom aktivnošću.
Kao rezultat garažnog muziciranja nastaje grupa Pretežno Vedro sa kojom i snima istoimeni album 1992. godine gde je bio autor svih pesama. U ovoj grupi, koja će kasnije predstavljati okosnicu Kljunova su svirali i Vojin Djurašinović - Voja, Saša Babić - Sale Šofer i Dejan Resanović - Deki.
Na zajedničkoj svirci povodom Studentskog protesta 1992. godine na Filozofskom fakultetu u Beogradu, upoznaje Inspektora Blažu. Iste godine, zajedno sa Blažom i drugarima iz Pretežno Vedro pravi par koncerata na kojima su svirali obrade popularnih grupa sa prostora ex-Yu
1994. godine ova grupica gradjana okupljena oko Blaže sa dolaskom Milutina Petrovića - Gazda Milutina sebe naziva grupom Prljavi Inspektor Blaža i Kljunovi i Arigo Saki postaje njen punopravni član. Učestvovao je u snimanju svih izdanja od osnivanja grupe uglavnom kao autor muzike i kao autor nekih tekstova. Pesma koja ga je najviše proslavila je "Arigo saki blues" koju je napisao zajedno sa gazda Milutinom iskoristivši delove pesme Riblje Čorbe "Evo ti za taksi"
Pored muzike bavi se i turizmom, direktor je turističke agencije Panorama iz Beograda, a jedan period u životu je bio i ugostitelj tj. suvlasnik kultne kafane u Beogradu 90-tih godina "The Glimmer twins" zajedno sa kolegom iz benda Gazda Milutinom. Zajedno sa gazda Milutinom je učestvovao projektu posvećenom Milanu Mladenoviću "Kao da je bilo nekad".
